Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου 2010

Mέρες παράξενες...


Γι' αυτό σου λέω είναι βαριά τιμωρία να θέλει η νιότη σου να τρέξει μπροστά....
Πείσε την πρώτα ότι δε κάνει αγγαρεία κι ύστερα τράβα απ' αυτήν χωριστά...
Τρέχα και βρές τις μεγάλες φοβέρες έχουν κουρνιάσει μες στις ψυχές..

και τραγουδούν τις παράξενες μέρες...δίπλα στις τύψεις και οι ενοχές..
γίνανε λόγια απλά κι αυτές με φαντασία ..γι' αυτό περίεργα απόψε..δε στο 'πα..
δεν ικετεύουνε πια γι' αθανασία..με προσευχές και παράξενα κόλπα...
Μη ξεχνάς και μη κερνάς αδικία..τώρα πια ανθρώπους και στιγμές..
κράτα στην πάρτη σου τη πιο μεγάλη κακία...είναι θαυμάσιες οι μέρες αυτές....

Μέρες παράξενες..θαυμάσιες μέρες..
ψάχνω κουράγιο μήπως και ονειρευτώ...
Μέρες παράξενες..θαυμάσιες μέρες..
καλή ευκαιρία μήπως και μαγευτώ...

Μέρες παράξενες..θαυμάσιες μέρες..
έτσι μπράβο να σ'ακούω να μιλάς...
Μέρες παράξενες..θαυμάσιες μέρες...
Τι ωραίο να κλαίς και να γελάς...
Μέρες παράξενες..θαυμάσιες μέρες...
Να ονειρεύεσαι..να μη ξεχνάς...
Μέρες παράξενες..θαυμάσιες μέρες...
Να μη φοβάσαι και να γερνάς...... <3


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου